Lida Scholten-Miltenburg, medeoprichter Beelden aan Zee, overleden

Lida Scholten-Miltenburg, kunstverzamelaar en medeoprichter van museum Beelden aan Zee in Den Haag, is op 28 juni 2026 overleden. Zij werd 103 jaar. Samen met haar echtgenoot Theo Scholten bouwde zij hun particuliere kunstverzameling uit tot museum Beelden aan Zee, een van de eerste musea in Nederland die voortkwamen uit een particuliere collectie. Het museum groeide uit tot een toonaangevend instituut voor moderne en hedendaagse beeldhouwkunst.  

Samen met haar man Theo Scholten (1927–2005) deelde Lida Scholten-Miltenberg een passie voor kunst, in het bijzonder beeldhouwkunst. Vanaf het einde van de jaren zestig legde het echtpaar zich toe op het verzamelen van sculpturen. Vanuit hun katholiek-linkse achtergrond waren zij gefascineerd door de menselijke conditie, zowel door de wijze waarop die in de kunst wordt verbeeld als door de mens achter het kunstwerk: de kunstenaar en diens persoonlijke achtergrond.

Beiden hadden brede interesses. Theo, econoom en getalenteerd zanger, en Lida, opgegroeid in het kunstenaarsdorp Bergen en van beroep lerares, vulden elkaar naadloos aan. Haar liefde voor de beeldende kunst en haar oog voor detail maakten haar verantwoordelijk voor het zorgvuldig documenteren van hun aankopen en het beheren van het archief. Lida behoorde bovendien tot de eersten die de computer inzette om een groeiende collectie te registreren. Hun wederzijdse steun, zowel op zakelijk als op kunsthistorisch vlak, vormde de basis voor een hechte samenwerking en gaf richting aan de ontwikkeling van hun verzamelvisie.

De collectie groeide gestaag en in de jaren tachtig ontstond het idee om de verzameling met een breder publiek te delen. Dit mondde uit in de oprichting van museum Beelden aan Zee. Bij de opening door koningin Beatrix in 1994 behoorde het museum tot de eerste Nederlandse musea die waren voortgekomen uit een particuliere kunstverzameling.

Voor het organisatiemodel keken ze naar voorbeelden uit de Verenigde Staten: een kleine, professionele staf, ondersteund door een groot netwerk van vrijwilligers. Theo en Lida droegen beiden, ieder vanuit de eigen expertise en talenten, bij aan dit proces. In 2002 droegen ze de dagelijkse leiding over aan een nieuwe directeur, hoewel ze altijd nauw betrokken bleven bij acquisities en grote projecten. Na Theo’s overlijden in 2005 bleef Lida deze rol met vastberadenheid vervullen.

In 2004 ontvingen Lida en Theo de prestigieuze Museummedaille, een zeldzame onderscheiding die in 1817 door koning Willem I werd ingesteld. Deze erkenning was een eerbetoon aan hun bijzondere bijdragen aan de kunst en het museumwezen.

Lida was een krachtige, vastberaden vrouw en had een ongekend doorzettingsvermogen. Haar rol als medeoprichter en drijvende kracht achter het museum maakte haar tot een voorbeeld voor vrouwelijke ondernemers. Binnen het museum is daarom de belangrijkste geefkring naar haar vernoemd: het LIDA Fonds.